Qalb yarasi

     Qalb yarasi

Gʻolib akani uyida baqir-chaqir yig‘i-sig‘i ovozi eshitiladi. Uning yakka-yolg‘iz erkalab paypaslab o‘stirgan qizi bugun uni g‘ururini obro‘sini yer bilan bitta qilgan. Qiz bir burchakda yig‘lab o‘tiribdi. Onasi Manzura dod solib uni urushyapti. Muxlisani bir yigit bilan sevishganini hech kim bilmasdi. U yigit Muxlisani aldab qizlik iffatidan ayirgandi. Uzi esa chet elga ishlash bahonasida qochib ketgan. Bu gaplarni yeshitgan Gʻolibni butun dunyosi zimistonga aylanadi. Shuncha yil misqollab yiqqan obro‘yi endi bir tiyin bo‘ladimi? Qayerda xato qildim deb o‘z ich-etini yeydi. Birdan qulog‘i ostida bir ayolning qarg‘ish ovozi yeshitiladi. Birdan seskanib ketadi. Quloqlarini berkitadi. 
Ovoz: Xudoga soldim seni bir kun qaytmasa… O‘z yaqinlaringdan qaytmasa rozi emasman. Senga ishonib o‘zini topshirgan sodda qizni uvoli urmasa rozi emasman…Gʻolib shularni eslarkan birdan yuragini changalaydi. Ko‘z oldi qorong‘ulashib xushidan ketadi. 
Kasalxonada ko‘zini ochadi. Qizi va ayoli uni oldida yig‘lab turibdi. U qizini yuziga qarolmaydi. Qizi esa otasini. 
Gʻolib shifoxonadan chiqib uyga qaytadi. Qizi bilan gaplashmay qo‘yadi. U qizini nomusi yo‘qolishida o‘zini ayblar edi. Retro kadrlar ketadi. 
Gʻolib o‘zi yashaydigan qishloqda Salima degan qizni unga doim boshqacha qarab yurishini bilardi. Ammo Gʻolib shaharda o‘qiganligi uchun qishloqdagi qizlarni mensimasdi. Salima juda sodda qiz edi lekin shunga qaramay tabiiy go‘zal ham edi. U doim Gʻolibni unga dil izhor qilishini kutardi. Bir kun to‘ydan qaytayotgan Gʻolib ko‘chada Salimani ko‘rib qoladi. Salima ham to‘ydan qaytayotgandi. Biroz pardoz qilganligi uchun uning chiroyiga yanada chiroy qo‘shilgan edi. Gʻolib unga biroz gap otadi. Shu kundan keyin ular doim ko‘rishadigan bo‘lishadi. Bir-birini yoqtirib qoladi. Qiz uni batamom sevib qolgan edi. Kunlarning birida qizni uyiga borgan Gʻolib uni uyida hech kim yo‘qligidan foydalanib qizni aldaydi. Unga qoplab va’dalar berib uni o‘ziniki qiladi. Qiz soddaligi va uni qattiq sevgani uchun unga ixtiyorini topshirgan edi. 
O‘sha kundan keyin Gʻolib o‘zgarib qoladi. Salimaga bo‘lgan qarashi sevgi emas shunchaki xirsligini tushunib yetadi. Qizni aldab hech kimga hozircha gapirma keyinroq sovchi yuboraman to‘y qilamiz deydi. O‘zi esa shaharga ketadi. Oradan vaqt o‘tib ketadi Gʻolib qishloqqa qaytganda qiz uni oldiga boradi. Bergan va’dasini eslatadi. Uydagilarim turmushga beramiz deb qo‘ymayapti deydi. Gʻolib yesa unga past nazar bilan qarab uni yerga uradi. Sen o‘zingni menga teng ko‘ryapsanmi deb haqorat qiladi. Va shaharda uylanganligini va butunlay ko‘chib ketish uchun kelganligini aytadi. Qiz esa chorasiz ahvolda yig‘lab dod solib uni qarg‘aydi.Gʻolib shularni eslar ekan yuragi yana bezovta qiladi. Ko‘zidan bir tomchi yosh dumalab tushadi. Shu payt ayolini baqirgan ovozi yeshitiladi. 
Gʻolib yugurib vannaga kirganda qizi tomirini kesgan bo‘ladi. 
Shifoxonada qiz o‘ziga keladi. Gʻolib ayolini chiqarib yuboradi va qizini oldida yig‘lab hammasiga men aybdorman. Sen otang tufayli shu ahvolga tushding, meni gunohim uchun sen badal to‘lading qizim, nomard otangni kechir deydi.Muxlisa batamom o‘zini oldirib qo‘ygan hech narsa yeb-ichmasdi. U faqat o‘lishni xohlardi. Hech kim bilan gaplashmay qo‘ygandi. 
Gʻolib aybdorlik xissi bilan qishloqqa ota uyi tarafga yana boradi. Ota-onasi o‘tgandan keyin birinchi marta borishi edi. U yerdan Salimani qidiradi. So‘rab-surishtirib uni uyiga boradi. Eshikni Salima ochadi. Gʻolibga biroz tikilgandan so‘ng uni taniydi. Va nafrat bilan nega kelganini so‘raydi. Sendan uzr so‘ragani keldim deydi. Salima uni hech qachon kechirmasligini aytadi va eshikni yopmoqchi bo‘lganda xassaga tayanib qora ko‘zoynak taqqan kishi chiqib keladi. Salimadan uni kimligini so‘raydi. Salima dovdirab hech kim shunchaki eski tanishim deydi. Gʻolib noqulay vaziyatda qolib indamasdan u yerdan ketadi. Salima eriga bir qarab uyga yugurib kirib ketadi. Ko‘zi tug‘ma ojiz bo‘lgan Odil nimanidir sezganday bo‘ladi. Gʻolibni ortidan chiqib uni to‘xtatadi. Undan Salimaga kim bo‘lishini so‘raydi. Gʻolib aytmaydi. Odil uni qistovga oladi. Gʻolib unga bor xaqiqatni aytadi. Odil turgan joyida muzlab qoladi. 
Odil uyiga borib Salimadan shu gaplar rostmi deb so‘raydi. Salima qo‘rqib ketadi. Va bor gapni aytishga majbur bo‘ladi. U yigitni aldab tashlab ketgani, keyin esa ota-onasi bilmasligi uchun Kelinoyisi unga Odilni ro‘baro qilgani ko‘zi ojiz hech narsani bilmaydi shunga tegsang nomingni oqlab olasan bu sirni faqat ikkimiz bilamiz deb ko‘ndirgan bo‘ladi. Odil shuncha yildan beri Salimani pok deb bilgani uni sevgani uchun afsuslanib ketadi. Nafrat bilan Salimani uydan haydaydi. Salima yalinib yolvorsa ham eshitmaydi.Bu orada Gʻolib Qizini tushkunlikdan olib chiqish va sharmandalikdan qochish uchun oilasi bilan ota hovlisiga qishloqqa ko‘chib keladi. Salimani uydan haydavorganini eshitgan Gʻolib Salimani oldiga yana boradi. Salima unga nafrat bilan qarab bir marta hayotimni barbod qilganding endi esa tinchgina yashab yurgan oilamni ham buzding. U dunyo bu dunyo xor bo‘l deb yana qarg‘aydi. Gʻolib yesa qarg‘ama Salima men shundog‘am seni qarg‘ishinga qoldim deb qizi bilan bo‘lgan voqeani aytadi.Salimaning yaqin qarindoshi (ukasi) qishloqda Gʻolibga qo‘shni edi. U qishloqdagi kasalxonda ishlardi. Muxlisa qishloqda ham o‘zini o‘ldirishga urinadi. Shu sababli kasalxonaga olib borishganda Unga Salimani ukasi Botir qaraydi. Uni davolanishi va hayotga qaytishi uchun harakat qiladi. Shu orada ko‘p suhbat quradi. Qiz bilan yigit bir-birini yoqtirib qoladi. Muxlisa yana avvalgiday holatga qaytadi. Botir 30-35 yoshda yedi U xotini vafot yetgandan so‘ng qayta uylanmagan. 
Muxlisaga sovchi qo‘yaman deganda,  opasi Salima bunga qarshi bo‘ladi. Agar o‘sha qizga uylansang senday ukam yo‘q deydi. Orada yana kelishmovchiliklar nizolar bo‘ladi. Gʻolib Salimani eri Odilni yoniga borib uzr so‘raydi. Hammasiga u aybdorligini, Salima juda yaxshi ayol, yoshlikdagi aybi uchun undan voz kechmang deb iltimos qiladi. 
Bir kuni eshik taqillaydi, Salima yeshikni ochadi. Qarshisida Eri Odil turardi.

Oxirida 
Botir Muxlisaga uylanadi. Salima ukasi uchun Gʻolibni kechiradi va qishloqda yashamaslik ularni ko‘ziga ko‘rinmaslik shartini qo‘yadi. Gʻolib va ayoli shaharga qaytib ketadi.