Masqaraboz ota

Мадина оғир дард — лейкоз (оқ қон) билан касалланган. Қизчанинг онаси ҳам вақтида айнан шу касалликдан вафот этган, бу эса Азизнинг қалбидаги қўрқув ва айбдорлик ҳиссини икки баробар оширади. Қизини сақлаб қолиш учун катта миқдорда пул зарур. Азиз нафақат циркда, балки кўчаларда турли ҳайвонлар қиёфасида ишлаб, тўй-ҳашам ва туғилган кунларда одамларни хушнуд этиб пул йиғади.
Азиз асосан кечки пайтда қизининг ёнига келади. Баъзан кечқурун ҳам паркка пул топиш учун чиқиб кетади. У пул топиш учун доим кўчада, кимнидир кулдириш билан банд. Ичидаги дардини бировга билдирмайди. Азиз қизини гоҳ касалхонага, гоҳ меҳрсиз қариндошлариникига ташлаб кетишга мажбур. Унинг юзидаги грим остида қотиб қолган кўз ёшлари — жамиятнинг бефарқлиги ва отанинг чорасизлиги рамзидир.
Кунларнинг бирида Азиз жуда бадавлат хонадонга, кичик бир болакайнинг туғилган кунига таклиф қилинади. Бу хонадон бекаси Лола — эридан ажрашган, ўзига тўқ, лекин ички дунёси кемтик аёл. Тадбир давомида Азизнинг масхарабозлик ниқоби ортидаги ҳақиқий дарди фош бўлади (унинг қаттиқ чарчоғи ёки қизидан келган қўнғироқ сабаб).
Лола масхарабознинг тақдирига бефарқ қараб тура олмайди. Бу икки инсонни — бири моддий, бири маънавий томондан қийналган қалбларни — болаларга бўлган меҳр бирлаштиради. Аёл ўз имкониятларини ишга солиб, Мадинанинг даволаниши учун йўл очади.
Фильмнинг асосида Ота меҳри ва фарзанд саломатлиги учун кураши ифода этилади.